Ik ben wat (eigenlijk vrij behoorlijk) chagrijnig als ik met een kop koffie even op de bank in de luisterruimte plof. “Pfff… gezeik”. Niet alle dagen zijn rozengeur en maneschijn bij Alpha. Shit happens… Er staat een nieuwe testkandidaat onder de Pass pre-amp: een Pass Labs X150.8. Drie dagen oud. dus nog niet vol ingespeeld. “Ik wil even gewoon rammen…”. Faithless Sunday 8PM gaat in de lade van de Denon A110 cd-speler. Track 5… boem… jep… daar is die glimlach weer. 

De rechterhand grijpt de afstandsbediening van de Pass XP-12 voorversterker… nog een paar tikjes op het pijltje omhoog… nog een paar… Ow yeah: de sweet spot is gevonden. Dartzeel had de beste benaming ooit voor de volumeregeling: Pleasure Control. Juist… dat is het inderdaad! M’n humeur begint langzaam maar zeker beter te worden. En nee: dat is niet alleen de koffie.

Waarom hifi prachtig is

De kracht van muziek is dat het instant een emotionele reactie brengt. Het kan diep ontroeren, geluk brengen, herinneringen bovenhalen… en in mijn geval: het chagrijnige humeur wegdrukken. Dat is een ongekende kracht. Een kracht die in wezen de mensheid kan redden van de ondergang. Iets om over na te denken!

Waarom heeft uw auteur het dan over Hifi? Nou… dat is tweeledig. Laten we met een mooie beginnen die we tijdens een interview met Mr Low van Audioquest hadden gehoord. Muziek kan altijd ontroeren… op wat voor systeem dan ook. Maar op een high-end systeem pakt het je gewoon sneller. En ja: dat is ook onze ervaring.

Ontdekkingsreis

Ook lijkt de ontdekkingsreis eindeloos. Want wat de nieuwe testkandidaat mij weer heeft laten horen, is dat er altijd weer nieuwe grenzen zijn om te doorbreken. Als je denkt: kan het nóg mooier? Kan het nog beter? … dan is het geweldig om weer te ontdekken dat er nog altijd grenzen kunnen vervagen. De trouwe Bryston 4B is prachtig. Maar met de nieuwe Sonnet Audio Pasithea in de set bleek deze gewoonweg een rem te zijn. De Pass Labs X150.8 heeft dat onomstotelijk bewezen. En ja: dat brengt gewoon een glimlach.

Wat er nu namelijk gebeurt is dat de gehele muziekcollectie opnieuw wordt ontdekt. Cliché? Ja… een dikke vette cliché. Walgelijk om te gebruiken (net als ‘muzikaal’ of ‘analoog klinkend) maar wel gewoon waar. Als we Faithless opzetten – een CD die uw auteur bij de release in 1998 heeft gekocht! – horen we écht nieuwe dingen. U leest het goed: een cd die we al 22 jaar in onze collectie hebben… Extra stemmetjes ver op de achtergrond, véél meer structuur en een rijkere definitie in het laag… het is gewoon krankzinnig om mee te maken na ruim 25 jaar in de hobby en 20 jaar hifi-journalistiek.

Geplakt op de bank

Ik moet een appje naar m’n vrouw tikken:

“Sorry… dit is verslavend goed. Ik kom er écht zo aan”.  Foto erbij en nog één track… vooruit.

U kunt wel gokken dat één track uiteindelijk het gehele album is geworden. Wat een mooie hobby is dit toch!

(Artikel is wat spontaan ontstaan, dus de foto’s zijn gewoon uit de Alpha App getrokken en dus gemaakt met de telefoon)

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in